Καλωσορίσατε στις σελίδες των ……Απανταχού
ΛΙΒΑΔΕΙΤΩΝ

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΑΣ

ΙΣΤΟΡΙΚΟ

<<Επιστροφή

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου το 1926

Μάρτιος 2006

 ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΛΕΒΑΔΕΩΝ "Ο ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ" 

ΙΔΡΥΣΗ 

    Ο Σύλλογος ιδρύθηκε στα 1920 ή το 1921[1], από μια ομάδα διακεκριμένων Λιβαδειτών, που ζούσαν στην Αθήνα. Η νοσταλγία για τη γενέτειρα, η ανάγκη να συναναστρέφονται με παλιούς γνωστούς και φίλους συμπατριώτες, η διάθεση για βοήθεια, υποστήριξη και συμμετοχή στα κοινωνικά και πολιτιστικά της Λιβαδειάς, οδήγησε μια χούφτα ανθρώπους με κοινωνικές και πνευματικές ανησυχίες στην ιδέα να ιδρύσουν ένα Σύλλογο. «…Η ανάγκη συσπειρώσεως εις το νέο περιβάλλον των Αθηνών, ώθησεν τους επαρχιώτες να ιδρύσουν τους δικούς τους συλλόγους, να ενθυμούνται την πατρίδα, να συναναστρέφονται με οικεία και αγαπημένα πρόσωπα…’[2]

    Σε σχετική φωτογραφία Διπλώματος[3] ‘εγγραφής ως Τακτικού μέλους του Δημητρίου Λάππα’, που παραθέτουμε εδώ, και που σώθηκε και βρίσκεται στο Λαογραφικό Μουσείο Λιβαδειάς φαίνονται καθαρά πολλά ιστορικά στοιχεία και πληροφορίες σχετικά με το ξεκίνημα του Συλλόγου. Ο Σύλλογος ονομάσθηκε:

« Σύλλογος Αλληλοβοηθείας των εν Αθήναις και Πειραιεί εκ της Επαρχίας Λεβαδείας  καταγομένων Ο ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ» και ενώ στην αρχή δραστηριοποιήθηκε με τους Λιβαδείτες μόνον της Αθήνας, αργότερα περιέλαβε στα μέλη του και τους ‘…εκ της Επαρχίας Λεβαδείας   καταγομένους και εν Αθήναις, Πειραιεί και Προαστίων διαμενόντων Λεβαδέων…’[4].

    Δυστυχώς η έλλειψη αρχείων της περιόδου εκείνης δεν επιτρέπει να προσδιορίσουμε ακριβώς πότε άλλαξε η επωνυμία σε ‘Σύλλογο Λεβαδέων’. Επίσημη αναφορά της νέας επωνυμίας συναντάμε στο Καταστατικό του 1961, που προφανώς αποτελεί αναθεώρηση κάποιου προηγούμενου- του πρώτου; - που δεν το έχουμε εντοπίσει ακόμη. Λάβαμε υπ’ όψη τη σχετική αναφορά που υπάρχει στο Καταστατικό του 1971.

    Η επωνυμία πάντοτε, εκτός από την επωνυμία ‘Σύλλογος Λεβαδέων’, φέρει και το όνομα του μεγάλου ήρωα, του θαλασσομάχου ΛΑΜΠΡΟΥ ΚΑΤΣΩΝΗ, που γεννήθηκε στη Λιβαδειά το 1752.  Με το όνομά του ο Σύλλογος τιμά τον Αξιωματικό του Τσαρικού Στρατού, που επί 35 ολόκληρα χρόνια πολέμησε την Οθωμανική Αυτοκρατορία, από τις τάξεις του Ρωσικού Στρατού, αλλά όταν χρειάσθηκε και σαν Έλληνας επαναστάτης σήκωσε το λάβαρο της Ελευθερίας της Ελλάδας στο Πόρτο Κάγιο το 1792, ανοίγοντας το δρόμο για το ’21.

    Όπως διηγείται το παλαιό, αλλά πάντα δραστήριο μέλος, η κυρία Ρόζα Καλογερή «…στα χρόνια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, όπως για πολλές άλλες περιπτώσεις, διακόπηκε η δραστηριότητα του Συλλόγου. Στη συνέχεια, την περίοδο των Δεκεμβριανών, ο Σύλλογος στεγαζόταν σε δικηγορικό γραφείο συμπολίτη, στην οδό Σωκράτους, όπου σήμερα το Εφετείο…Το κτίριο καταστράφηκε σε πυρκαγιά και μαζί και τα Αρχεία του συλλόγου…διασώθηκε μόνον ένα τεύχος, το πρώτο και μοναδικό, από το περιοδικό ‘Ρουμελιώτικα Χρονικά’, που είχε εκδώσει ο Σύλλογος…». Το τεύχος αυτού του περιοδικού, που πρωτοεκδόθηκε το 1936 (‘με τη βοήθεια του Συλλόγου Λεβαδέων’) έχει ανατυπωθεί (1995)και βρίσκεται στη διάθεση των μελών.

    Από τα ‘Ρουμελιώτικα χρονικά’, την πρώτη απόπειρα εκδόσεως περιοδικού από το Σύλλογο, έχουμε και σχετικές πληροφορίες. Σημαντική η πληροφορία ότι κατά τα χρόνια  1932 – 1936 ο Σύλλογος διατηρεί την πρώτη του, αρχική, επωνυμία. Ότι ο Σύλλογος επίσης εξέδωσε το 1932 το ιστορικό έργο, την πρώτη βιογραφία, για το Λ. Κατσώνη του Παναγιώτη Μαγιάκου. Πληροφορούμαστε επίσης ότι το 1932 υπήρχε και ‘φιλοπρόοδος’ σύλλογος με την επωνυμία «Οι Φίλοι της Λιβαδειάς» με Πρόεδρο τον Καθηγητή Θεόδωρο Κόντερη. Προφανώς όλα τα  μέλη του δεν είναι Λιβαδείτες, αλλά φίλοι της Λιβαδειάς. Αυτός ο σύλλογος είχε την πρωτοβουλία της κατασκευής του αγάλματος του Λιβαδείτη Ναυμάχου με σχετική επιτροπή που σχηματίσθηκε με πρόεδρο τον Κόντερη. Η επιτροπή αυτή, στην οποία μετείχαν μέλη του Συλλόγου Λεβαδέων και κάτοικοι Λιβαδειάς (Παναγ. Καραμερτζάνης, Αρχιμανδρίτης Πολύκαρπος Κουτσοπίδης…) μάζεψε χρήματα και ανέθεσε στον γλύπτη, Καθηγητή της Βιομηχανικής Σχολής Γεώργιο Δημητριάδη την κατασκευή του αγάλματος της «…ηρωικής μορφής του προδρόμου της Εθνικής αναγεννήσεως και μεγάλου ναυμάχου Λάμπρου Κατσώνη»[5], με κόστος 60.000 δραχμές.

    Στα 1960 ο σύλλογος αντιμετώπισε μια εσωτερική διοικητική κρίση, αλλά χάρις σε ορισμένα ψύχραιμα μέλη, μεταξύ των οποίων ο αείμνηστος Αθ. Τομαράς, η κρίση ξεπεράστηκε και από την 24 Οκτωβρίου 1960, ο Σύλλογος λειτούργησε και πάλι με αναθεωρημένο το Καταστατικού του (απόφαση Πρωτοδικείο Αθηνών 863/ 1961).

 Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

      Ο Σύλλογος, στην πορεία τόσων ετών λειτουργίας, στηρίχθηκε στη βοήθεια και τη συμπαράσταση των  μελών του. Ασφαλώς τα μέλη του Συλλόγου είναι η μεγάλη δύναμή του. Από τα μέλη του όμως αναδείχθηκαν πολύτιμοι στυλοβάτες τα εκλεγόμενα κάθε φορά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.). Προσέφεραν πάντοτε τη συμμετοχή και την αποτελεσματική συνεργασία τους στο έργο που χάραζε ο Πρόεδρος. Κανένας Πρόεδρος δεν θα μπορούσε να πετύχει στο έργο του χωρίς τη δημιουργική και πρόθυμη συνεργασία των συνεργατών του στο Δ.Σ.

   Είναι δύσκολο να καταγραφεί εδώ η προσφορά των μελών των Δ.Σ. Όμως, όλοι αναγνωρίζουμε ότι στο πρόσωπο του εκάστοτε Προέδρου αναγνωρίζεται η αξία, η συμμετοχή και η συμβολή των μελών του Δ.Σ. για την επιτυχία του έργου του. Επομένως η καταγραφή των γεγονότων που ακολουθούν αντιπροσωπεύουν και τη σημαντική παρουσία και συμμετοχή των μελών των Δ.Σ. των Προέδρων που αναφέρονται.

    Από το 1961 την προεδρία ανέλαβε ο πνευματικός άνθρωπος Κωνσταντίνος Μουρίκης- Γραικός  μέχρι το 1968. Στη συνέχεια προέδρευσε ο Αναστάσιος Παπαθεοδώρου (1968-1972).

    Λαμπρή η περίοδος υπό την προεδρία του Πτέραρχου Γεωργίου Πάττα (1972-74 και αργότερα πάλι 1976-1979), Βετεράνου της Αλβανίας και της Μέσης Ανατολής, όταν ο Σύλλογος «άνοιγε τα πτερά του, τόσο πολύ, που δεν ήτο δυνατόν να τον ακολουθήσουν πολλά από τα μέλη» μας λέει ο Δρ. Σπυρίδωνος. Μεταξύ των άλλων, γίνεται τότε από το Σύλλογο και η εκδήλωση της Ορχήστρας Εγχόρδων της Φιλικής Εταιρίας των Επιστημόνων και Καλλιτεχνών στη Λιβαδειά.

Ακολούθησε ως Πρόεδρος ο κ. Λουκάς Σουγιάς (1979-1980). «…Στη συνέχεια υπάρχει μια περίοδος μειωμένης δραστηριότητος, αλλά ο Πρόεδρος του Δ.Σ. κ. Ηλ. Ταγκαλέγκας προσεκάλεσε τους Λιβαδείτες της Αθήνας σε συναγερμό αναδιοργανώσεως…» μαρτυρεί ο κ. Σπυρίδωνος. Στο κάλεσμά του προσέτρεξαν επιφανείς Λιβαδείτες και ο Δρ. Αργ.-Δημ. Σπυρίδωνος ανέλαβε την προεδρία του Συλλόγου, ‘δι’ αναθέσεως’ από το Δ.Σ. στα 1980 και ο οποίος οδήγησε το Σύλλογο με δημιουργικό πνεύμα και επιτυχία μέχρι το 1984. Στην προεδρία του κ. Σπυρίδωνος τιμώνται και τους απονέμεται το σχετικό Δίπλωμα η καταξιωμένη συγγραφέας Λιλίκα Νάκου (Νοέμβριος 1981) και ο τενόρος της Λυρικής Σκηνής και του διεθνούς λυρικού θεάτρου συμπολίτης μας Κ. Κώστας Πασχάλης (Νοέμβριος 1982).  

 Ακολούθησε στην προεδρία ο Πτέραρχος Ηλίας Ντέρος (1984 – 1988). Τότε (1984) πραγματοποιείται ιστορική ομιλία στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρία της Ελλάδος του αείμνηστου συμπολίτη μας ιστορικού συγγραφέα Τάκη Λάππα με θέμα ‘ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ, 180 Χρόνια από το Θάνατό του’. Η ομιλία ανατυπώθηκε από το Σύλλογο και αποτελεί σήμερα πηγή ιστορικών πληροφοριών για τον Λ. Κατσώνη. Το Μάιο του 1984 απονέμεται τιμητικό δίπλωμα στον Τάκη Λάππα.

   Στη συνέχεια αρχίζει μια πολύ δραστήρια και αποτελεσματική λειτουργία του Συλλόγου υπό τον Αθανάσιο Τομαρά, που προεδρεύει από το 1988 μέχρι το 1995. Ο αείμνηστος Τομαράς με τα πολλά ταλέντα του και τις διοικητικές του αρετές,  την εμπειρία του μέλους του Δ.Σ. από το1962-1970 και μετά Αντιπρόεδρου και μέλους Δ.Σ. μέχρι το 1988, πολλαπλασιάζει τις εκδηλώσεις του Συλλόγου, ο οποίος αρχίζει σιγά-σιγά από εσωστρεφής που ήταν να προβάλλει το έργο του εκτός συνόρων Αθηνών και Ελλάδας.

  Ο Σύλλογος τότε εκδίδει το πρώτο τακτικό ενημερωτικό έντυπο, ένα είδος περιοδικού, με το όνομα ‘ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ’, που μέσα σε μια συρραφή φωτοτυπημένων σελίδων, έφερνε στα μέλη, και όχι μόνον, τα νέα του Συλλόγου, συνδυασμένα με  όμορφες ιστορίες, αναμνήσεις, ιστορικές και λογοτεχνικές πληροφορίες. ‘Οι σελίδες’ των τευχών δενόντουσαν κάθε χρόνο σε τόμο και έτσι μπορούσε κανείς να έχει στο Αρχείο του όλη την ιστορία του Συλλόγου. Το περιοδικό γραφόταν εξ ολοκλήρου από τον Πρόεδρο Τομαρά.

  Από τα μεγάλα επιτεύγματα του Προέδρου Τομαρά ήταν και η κατασκευή του Λαβάρου του Λ. Κατσώνη. Σύμφωνα με περιγραφή στα Αρχεία που ανακαλύφθηκαν στη Βενετία, σχεδιάσθηκε το Λάβαρο[6] και έγινε από τότε η σημαία του Συλλόγου. Το Λάβαρο παρουσιάσθηκε σε ειδικές εκδηλώσεις και προσφέρθηκε στη Λιβαδειά και το Πόρτο Κάγιο. Έτσι τον Ιούνιο του 1992 οργανώνεται μεγάλη γιορτή στη Λιβαδειά από το Δήμο Λεβαδέων και το Σύλλογο Λεβαδέων «για τα 200 χρόνια υψώσεως της πρώτης επαναστατικής σημαίας του αγώνος της απελευθερώσεως από το Λιβαδείτη ναυμάχο Λάμπρο Κατσώνη» με καταθέσεις στεφάνων στο άγαλμά του. Στη συνέχεια ο κ. Δ. Βαγιακάκος, εκπρόσωπος του Πόρτο Κάγιο, εκφώνησε ομιλία στο Πνευματικό Κέντρο με θέμα ‘Ο Λ. Κατσώνης και η Μάνη’ και ακολούθησε δεξίωση του Δημάρχου Λεβαδέων κ. Χρ. Παλαιολόγου[7](Βλ. σχετική φωτογραφία από την τελετή[8]).

  Σε συνεργασία με τον γράφοντα, που συμμετέχει, υποστηρίζει τις προσπάθειες του Τομαρά και τον τροφοδοτεί με νέες δημιουργικές ιδέες, όντας εκτός Δ.Σ. λόγω επαγγελματικού φόρτου, πραγματοποιούν την «Αδελφοποίηση» της Λιβαδειάς με τη Livadia του Λάμπρου Κατσώνη. Πρώτα ο Π. Στάμου φέρνει την ιδέα και τις συστάσεις του Δημάρχου της Livadia κ. Anatoli Mamykin, τον οποίο με δική του πρωτοβουλία συναντά στην Livadia το 1993. Ο Αθ. Τομαράς, αποδεχόμενος την ιδέα Αδελφοποιήσεως του Π. Στάμου, ηγείται ως Πρόεδρος Λεβαδέων της σχετικής οργανώσεως και μαζί με τον έτερο αποδέκτη της ιδέας, τον Δήμαρχο Λεβαδέων κ. Χρ. Παλαιολόγο, πραγματοποιούν σε λαμπρές τελετές την Αδελφοποίηση στη Λιβαδειά το 1994  και στη Livadia το 1995. Ο Πάνος Στάμου είναι ο βασικός ομιλητής στην εκδήλωση της Λιβαδειάς, που παρουσία του Ουκρανού Πρέσβη, του Μορφωτικού Ακολούθου, και των Δημάρχων Mamykin  και Παλαιολόγου, εκφωνεί την εργασία του «Η Επίδραση του Λ. Κατσώνη στη Ναυτική μας Παράδοση». Η εργασία αυτή βραβεύτηκε αργότερα από το περιοδικό του Πολεμικού Ναυτικού ‘Ναυτική Επιθεώρηση’ και το έπαθλο των 100.000 δραχμών προσφέρθηκε τότε από τον Πάνο Στάμου για τους σκοπούς του Συλλόγου.

   Ο Πρόεδρος Τομαράς με το ταλέντο που είχε δραστηριοποιούσε και κινητοποιούσε δυνάμεις, που ο ίδιος ανακάλυπτε. Έτσι πρότεινε στον εξαιρετικό Λιβαδείτη καλλιτέχνη, ζωγράφο-γλύπτη-ποιητή, κ.Δημήτρη Γέρο, και κείνος αποδεχόμενος φιλοτέχνησε το Μετάλλιο του Συλλόγου, με την ευκαιρία της συμπληρώσεως των 200 χρόνων από την ύψωση της σημαίας-λαβάρου του Λ. Κατσώνη. Το Μετάλλιο αυτό, που κυκλοφόρησε στην αρχή ως αναμνηστικό (ασημένιο και χάλκινο, σπάνιο συλλεκτικό κομμάτι  για όποιον το έχει), αποτελεί σήμερα την υψηλότερη τιμή που μπορεί να απονείμει ο Σύλλογος σύμφωνα με το Καταστατικό του σε πρόσωπα που προσφέρουν εξαιρετικές υπηρεσίες στο Σύλλογο και τη Λιβαδειά. Το μετάλλιο του Συλλόγου βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου[9] μαζί με τα υπόλοιπα που κατά καιρούς φιλοτέχνησε ο Γέρος για άλλους σκοπούς.

    Στα 1994, υπό την προεδρία του Αθ. Τομαρά, στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τα 180 χρόνια μνήμης του Λ. Κατσώνη, οργανώθηκαν και πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία εκδηλώσεις στη Λιβαδειά και στο Πόρτο Κάγιο. Το Πολεμικό Ναυτικό, που πάντοτε τιμά τον Λάμπρο Κατσώνη και έχει ένα Υποβρύχιο με το όνομά του, κυκλοφορεί τότε ως ένθετο στο περιοδικό του ‘Ναυτική Επιθεώρηση’ ειδικό αφιέρωμα στο Λάμπρο Κατσώνη, σε μια πολύ επιμελημένη έκδοση στο ένθετο που φέρει την ονομασία ‘Πνευματική Καλλιέργεια’

    Τον Αθ. Τομαρά διαδέχεται στην προεδρία για ένα χρόνο (1995-1996) ο αείμνηστος Κώστας Αθανασόπουλος, επιτυχημένος Αντιπρόεδρος του Τομαρά για μεγάλο διάστημα και ο άνθρωπος που αθόρυβα προσέφερε στο Σύλλογο νοικοκυρεύοντας τις υπηρεσίες του.

    Το 1996 ανέλαβε την προεδρία του Συλλόγου ο Πάνος Στάμου, μετά από τιμητική υπόδειξη του αείμνηστου Τομαρά και ηγήθηκε του Συλλόγου μέχρι το 1999. Την περίοδο αυτή συνεχίζουν οι διοικητικοί χειρισμοί και τα προγράμματα για την ανοδική πορεία της λειτουργίας του Συλλόγου:

1)      Επιχειρείται ένα ‘άνοιγμα’ στα νεότερα μέλη του Συλλόγου, αλλά και προς εκείνους τους φίλους που κατοικούν στην Αττική και προέρχονται από την Επαρχία Λιβαδειάς, ολόκληρη και όχι μόνο από την πόλη της Λιβαδειάς.

2)      Το εκδιδόμενο τεύχος σελίδων μεταμορφώνεται σε κανονικό τριμηνιαίο περιοδικό, βελτιωμένο σε εμφάνιση, περιεχόμενο και ύλη, μια και εκτυπώνεται πλέον σε τυπογραφείο. Σημαντική η συμβολή της τότε Αντιπροέδρου κ. Ρ. Καλογερή, παλαιού και έμπειρου μέλους πολλών Δ.Σ., αλλά και ωραίας γραφής όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια και αποδεικνύεται μέχρι σήμερα. Πολύτιμη επίσης η βοήθεια του και φιλολογική κατάρτιση του άξιου μέλους μας κ. Ντίνου Κυριαζή.

3)     Κατασκευάσθηκε το ‘λαβαράκι’, που από τότε επιδίδεται ως αναμνηστικό στους τιμώμενους του Συλλόγου.

  4)      Εκδόθηκε αναμνηστικό ημερολόγιο 1998, με καταπληκτικές υδατογραφίες – Λιβαδείτικα τοπία - του καλλιτέχνη ζωγράφου Στρατηγού, και αργότερα Προέδρου, κ. Δ. Μπάκα. Η χαρακτηριστική εισαγωγή γραμμένη από το άξιο τέκνο της Βοιωτίας Ακαδημαϊκό και ομότιμο Καθηγητή κ. Χρ. Χρήστου και η επιλογή κειμένων γνωστών Λιβαδειτών συγγραφέων, δημιούργησαν μαζί με όλη τη σύνθεση ένα συλλεκτικό έργο.

5)      Με δαπάνες του Συλλόγου φιλοτεχνήθηκε από τον Καθηγητή της Σχολής Καλών Τεχνών, κ. Γ. Καλακαλλά, γνωστότατο και καταξιωμένο γλύπτη, οριχάλκινη προτομή του Λάμπρου Κατσώνη. Η προτομή προσφέρθηκε ως δώρο στο Δήμο Λεβαδέων, στα πλαίσια ειδικής τελετής, με αίτημα να δημιουργηθεί το Μουσείο-Μαυσωλείο του και να το στεγάσει.

6)      Έγινε απονομή Ασημένιου Μεταλλίου και Τιμητικού Διπλώματος στον Σεβασμιότατο κ. Ιερώνυμο για τα 30 χρόνια της ποιμαντορικής του υπηρεσίας.

7)      Οργάνωση ειδικών διαλέξεων, ομιλιών και εκδηλώσεων στο Εντευκτήριο του Συλλόγου και σε κεντρικές αίθουσες των Αθηνών με γνωστούς και καταξιωμένους ανθρώπων της επιστήμης και των Γραμμάτων.

8)      Συμμετοχή με ανακοινώσεις  διακεκριμένων μελών του στο συνέδριο ‘Λιβαδειά: Χθές, Σήμερα, Αύριο’του Δήμου Λεβαδέων το 1998. Σημειώνεται ότι ο Πρόεδρος Π. Στάμου παρουσίασε το θέμα « Είναι ο Λ. Κατσώνης θεμελιωτής του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδος ?».

9)      Στα 1999 έγινε αναθεώρηση του Καταστατικού του Συλλόγου με αλλαγή στη γλώσσα του κειμένου και με εκσυγχρονισμό και συμπλήρωση αρκετών άρθρων του.

10)  Την ίδια χρονιά πραγματοποιείται έκθεση ζωγραφικής του ζωγράφου, τότε Στρατηγού εν ενεργεία Δ. Μπάκα. Ο Στρατηγός προσφέρει την καταπληκτική προσωπογραφία, που κοσμεί σήμερα τα γραφεία του συλλόγου, του Λ. Κατσώνη στο Σύλλογο και τιμάται με το Αργυρό Μετάλλιο και Δίπλωμα του Συλλόγου.

    Ακολουθεί η σημαντική ετήσια προεδρία του παλιού,  και διακεκριμένου μέλους πολλών Δ.Σ., κ. Ηρακλή Τσόγκα (1999-2000), που συνεχίζει την επιτυχημένη πορεία των προκατόχων του.

    Από το 2000 μέχρι το 2003 αναλαμβάνει την Προεδρία ο Στρατηγός κ. Δημήτρης Μπάκας. Άνθρωπος πολυτάλαντος, που παρ’ όλο που δεν διέθετε  εμπειρία στα διοικητικά του Συλλόγου, λόγω της απουσίας από την Αττική και την ενασχόληση του με τις υποχρεώσεις της επιτυχημένης στρατιωτικής σταδιοδρομίας του, οδήγησε το Σύλλογο στη συνέχεια της ανοδικής πορείας του. Επί των ημερών του ο Σύλλογος τίμησε (Μάρτιος 2002) το παράδειγμα της Εθελοντικής και Κοινωνικής προσφοράς, την κ. Φούλα Νικολάου, Πρόεδρο της Εστίας Μητέρας Λιβαδειάς προβάλλοντας την δράση της προς μίμηση.

Στις εκλογές του 2003 αναδείχθηκε Πρόεδρος και πάλι ο Πάνος Στάμου. Στη δεύτερη περίοδο προεδρίας του Πάνου Στάμου (2003-2006):

n      Απονεμήθηκαν τιμητικές διακρίσεις στον βραβευμένο θεατρικό συγγραφέα και εκδότη της εφημερίδας «Βοιωτική Ώρα’ κ. Πέτρο Χουτζούμη (Νοέμβριος 2003), στον γνωστό και θεατράνθρωπο κ. Χρίστο Τσάγκα (Φεβρουάριος 2004) και στον συγγραφέα, ποιητή και λαογράφο κ. Αριστείδη Ρούσσαρη, Δήμαρχο Λεβαδέων (Ιανουάριος 2005).

n      Με δωρεά του Προέδρου εκτυπώθηκε το νέο Καταστατικό (του1999), που διανέμεται πλέον δωρεάν στα μέλη.

n      Σχεδιάσθηκε και υλοποιήθηκε με επιτυχία ο εορτασμός των ‘200 Χρόνων Μνήμης του Λ. Κατσώνη’, που περιλάμβανε ένα ιστορικό και πολιτιστικό οδοιπορικό στα κυριότερα μέρη όπου έδρασε ο Ναυμάχος συμπατριώτης μας. Οι εκδηλώσεις τέθηκαν υπό την αιγίδα του Αρχηγού του Πολ. Ναυτικού, Αντιναυάρχου Α. Αντωνιάδη Π.Ν. Κορύφωση του οδοιπορικού ήταν η επίσκεψη στην Κριμαία και η οργάνωση εκδηλώσεων με έκθεση των ‘Αρχείων, Κειμηλίων και Ενθυμημάτων του Λ. Κατσώνη’ στη Σεβαστούπολη και τη Livadia. Στη Livadia, στο Λευκό Παλάτι, έγινε κοινή συγκινητική εκδήλωση με συμμετοχή του Δημάρχου παλιού μας φίλου Anatoly Mamykin, της ομογένειας της ευρύτερης περιοχής Γιάλτας με επικεφαλής τον Πρόεδρο της κ. Σταύρο Μπαρζάλη, τους εκπροσώπους του Δήμου Λεβαδέων με επικεφαλής την Αντιδήμαρχο κ. Γιώτα Πούλου και τα μέλη του Συλλόγου μας. Προηγήθηκε δοξολογία για τον Λάμπρο Κατσώνη στο παρεκκλήσι του παλατιού, Αγίου Νικολάου, από τον ιερέα του πατέρα Δημήτριο και τους Μητροπολίτες και κληρικούς που μας συνόδευαν, με επικεφαλής τον Σεβασμιότατο κ. Ιερώνυμο.

n      Γράφτηκε ο Ύμνος του Λ. Κατσώνη σε στίχους Σ. Τσώτου και μουσική Γ. Χατζηχρόνογλου (πρώτη μετάδοση Πολ. Μουσείο Αθηνών 27.03.2004)

n      Γράφτηκε (κείμενα και επιμέλεια Π. Στάμου, μουσική Γ. Χατζηχρόνογλου, αφηγητής Χρ. Τσάγκας-πρώτη εκτέλεση 27.03.2004 Πολ. Μουσείο Αθηνών) το ‘Μουσικό Αφήγημα για τα ‘200 Χρόνια Μνήμης Λ. Κατσώνη’.

n       Οργανώθηκε και πραγματοποιήθηκε στη Λιβαδειά, με συμμετοχή του Δήμου Λεβαδέων και υποστήριξη της Εταιρίας Βοιωτικών Μελετών, Διεθνές συνέδριο με θέμα ‘ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ 200 Χρόνια Μνήμης’ το Νοέμβριο 2004 με τη συμμετοχή εξεχόντων Ρώσων επιστημόνων, που έφεραν νέα σημαντικά ιστορικά στοιχεία για τον Λ. Κατσώνη.

n      Στα πλαίσια του πιο πάνω συνεδρίου εγκαινιάσθηκε το Μουσείο Λ. Κατσώνη στο Κάστρο της Λιβαδειάς. Τα εκθέματα ‘Αρχεία, Κειμήλια και Ενθυμήματα’, μαζί με υπερμεγέθη σημαία-λάβαρο του Κατσώνη, ήσαν δωρεά του Συλλόγου προς το Δήμο Λεβαδέων.

n      Εκτός από τις πολλές εκδρομές (Σαντορίνη, Λιβαδειά, Λυκούρεση, Ζάκυνθο, Τζιά, Πόρτο Κάγιο, Άνδρο, Κυριάκι, Μονή Σαγματά, Ορχομενός, φυσικά επανειλημμένα στη Λιβαδειά κ.ά.), το Μάρτιο 2005 πραγματοποιήθηκε ειδική εκδήλωση με τρισάγιο στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά για την έναρξη κατασκευής του νέου Υ/Β ΚΑΤΣΩΝΗΣ με την παρουσία του Υπουργού κ. Ε. Μπασιάκου. Επίσης ο Σύλλογος συμμετείχε κάθε χρόνο στις γιορτές του Λιβαδείτη Αγίου Ρηγίνου με επίσκεψη στη Λιβαδειά.

n      Το Δεκέμβριο 2005 ο Σύλλογος μαζί με το Κέντρο Ελληνο-Ρωσικών Ιστορικών Ερευνών (ΚΕΡΙΕ) και σε συνεργασία με τη Ρωσική Πρεσβεία, πραγματοποιούν μεγάλη εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, όπου καταξιωμένοι Ρώσοι ιστορικοί (Καθηγητής Γκρ. Άρς, καθηγητής Γ. Πρυάχιν) και ο Δρ. Ανατόλυ Κατσώνης, απόγονος του Λάμπρου, μαζί με τον γνωστό ιστορικό κ. Σαράντο Καργάκο παρουσίασαν το βιβλίο «Ο ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ στην ιστορία της Ελλάδας και Ρωσίας» του Γ. Πρυάχιν που εκδόθηκε στα Ελληνικά με επιμέλεια και συμπλήρωμα του  Π. Στάμου.

n      Με ενέργειες και δωρεά του Προέδρου και συντονισμό του εθελοντή-μόνιμου- Γραμματέα, φίλου και μέλους του Συλλόγου κ. Κώστα Δήμα ο Σύλλογος δημιουργεί και διαθέτει πλέον ηλεκτρονική διεύθυνση (labroskatsonis@ath.forthnet.gr) και επίσης ιστοσελίδα (www.labroskatsonis.gr). Την ιστοσελίδα σχεδίασε και ανέπτυξε δωρεάν η φίλη του Συλλόγου κυρία Αικατερίνη Κεράστα, υπάλληλος της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς.

n      Στο Εντευκτήριό μας πραγματοποιήθηκε εκδήλωση ‘Οινογευσίας και δοκιμής οίνων’από τον ειδικό Οινογευσιγνώστη – οινοπαραγωγό συμπατριώτη μας κ. Δ. Ζαχαρία.

n      Οργανώθηκαν και πραγματοποιήθηκαν δύο φορές ‘χορευτικά τέια’ με μεγάλη επιτυχία στα ξενοδοχεία Royal Olympic (σε συνδυασμό πρωτοχρονιάτικης πίτας 2005 και απονομή διακρίσεων) και στο Acropol Pallas με διανομή δώρων προσφερθέντων από μέλη μας.

n      Στο Σύλλογο Λεβαδέων δεν ξεχάσαμε τα παιδιά της Livadia της Κριμαίας. Στείλαμε δυό φορές, Χριστούγεννα 2005 και 2006 τα δώρα του Συλλόγου, που προσέφεραν τα μέλη μας με ανοιχτή καρδιά

Στις εκλογές της 20^ης Μαρτίου 2006 και μετά τη συγκρότηση του νέου Δ.Σ. σε

σώμα εκλέχθηκε ο Π. Στάμου Πρόεδρος για την τριετία 2006-2009. 

Πάνος Ν. Στάμου

     Πρόεδρος